Soyuzmultfilm presenteert
Silver Hoof gebaseerd op een verhaal van P.Bazhov
Scenario: G.Sapir
Directeur: G.Sokolski
Art director: N.Orlova
Componist: V.Martynov
Camera: M.Druyan
Geluid: V.Kutuzov
Adjunct-directeur: T.Lytko
Assistent camera: N.Kozlova
Redactie: N.Stepantseva
Artiesten: I.Troyanova, T.Sokolskaya Ye.Vevurko, D.Kulikov
Animators: V.Kolesnikova, V.Ugarov N.Barkovskaya, A.Mazayev
Yu.Kuzyurin, V.Palchikov Yu.Batanin
Verteller: P.Vishnyakov
Script editor: T.Paporova
Producer: L.Butyrina
Eens woonde er woonde in ons dorp een oude man.
Kokovanya was zijn naam.
Hij had geen familie,
daarom besloot hij een kleine wees adopteren.
Hij ging naar de familie waar ze woonde,
en vroeg ...
"neem me niet kwalijk, maar is het hier waar een weeskind woont? "
"Dat klopt," zei de vrouw.
"En alsof dat alleen al niet genoeg is, vond ze ook nog ergens een kat. "
"Ze wil er geen afstand van doen"
"Wat zeg je ervan, Daryonka? Zou je bij mij willen komen wonen? " vroeg Kokovanya.
Het meisje keek heel verrast.
"Hoe wist je dat mijn naam Daryonka was, grootvadertje? "
"Ik wist het niet," zei hij. "Het kwam zomaar uit mijn mond."
"Echt waar, geen grap, Ik heb gewoon geraden. "
"Wat is je beroep?"
"Je zou kunnen zeggen dat ik een jager ben."
"Ik jaag op de herten in de winter, maar 1 bepaald hert vind ik nergens eens. "
"Ga je het schieten? '
"Nee, dat soort jager ben ik niet."
"Ik zoek het om te zien ...
... op welke plek hij met zijn rechter voorvoet stampt. "
"Waarom dat?"
"Dat wil ik je wel verklappen, maar dan moet je eerst bij me komen wonen. "
het lijkt wel bijna of de kat weet waar ze het over hebben.
"R-r-rechts ar-r-re", zegt ze spinnend.
"R-r-rechts."
Het meisje was erg benieuwd geworden Ze wikde meer over dat hert horen.
En ze kon ook zien, dat de oude man heel aardig was.
"Ik kom mee" zei ze.
"maar alleen moet u mijn kat Muryonka dan ook in huis nemen. "
"Ziet u hoe mooi ze is?"
"Purr!"
"Dat spreekt voor zich."
"Alleen een dwaas zou zo'n melodieus snorrend katje achter kunnen laten "
"Wie heeft behoefte aan een balalaika in huis met zo'n katje? "
En zo nam Kokovanya het weesmeisje mee om bij hem te wonen.
maar alles wat Daryonka in haar hoofd had was meer te horen over het hert.
En dus vroeg ze:
"Grootvadertje, wat is dat met dat hert wil je het me nu vertellen? "
"Dat hert is heel bijzonder."
"Aan zijn rechter voorpoot hij heeft een zilveren hoef. "
"Overal waar hij stampt met die hoef ...
... ontstaat er een edelsteen. "
"Als hij één keer stampt - een steen."
"stampt hij twee keer -. Twee stenen"
"En als hij vele, vele malen stampt...
... Zul je daar een berg van edelstenen vinden "
"Grootvader ...
... Is dat het hert wat daar stampt? "
"Nee, dat is gewoon een specht. Zie je wel? Dat is wie daar klopt. "
"Grootvadertje, " vroeg ze hem weer.
"hoe ziet zijn jas er uit?"
"Bruin in de zomer, grijs in de winter. '
"Heeft hij een gewei, grootvadertje? '
"een gewei? '
"Zijn gewei is als geen ander."
"gewone herten hebben alleen twee uiteinden op elke tak van het gewei ...
... Maar deze heeft er wel vijf. "
"in de herfst kun je hem niet goed onderscheiden van de andere herten ...
... Alle herten hebben een gewei dan. "
"Maar in de winter, is dat een ander verhaal. "
"Alle andere herten verliezen dan hun gewei."
"Maar ZilverHoef houdt in elk seizoen zijn gewei op. '
"Daar kun je hem aan herkennen zelfs van heel ver weg. "
En zo leefden ze vanaf dat moment samen - de oude Kokovanya,
de wees Daryonka,
en de kat Muryonka.
Ondertussen kwam de winter.
Kokovanya maakte zich op om te gaan jagen.
'Zal je niet bang zijn, helemaal in je eentje? "
"Misschien kom ik pas heel laat in de nacht terug. "
"Waarom zou ik bang worden?" zegt ze.
"Ons huis is stevig, en geen wolf zou er in binnen kunnen dringen. "
"Bovendien heb ik gezelschap van Muryonka."
"Zeker-r-r-r, r-r-eeds ..."
"Zeker-r-r-r."
"Ik wordt niet bang!"
"Zou het ZilverHoef kunnen zijn?" dacht Daryonka.
"Ik moet het me verbeeld hebben."
"Zeker-r-r-r, r-r-eeds ..."
"Zeker-r-r-r."
Daryonka keek, en zag het hert recht voor zich uit!
het was heel dichtbij.
"Meka! Meka!" lokte ze hem, alsof hij een gewone geit was.
Daryonka kwam weer naar binnen, en vertelde alles wat ze gezien had.
"Ik heb goed naar ZilverHoef kunnen kijken."
"ik Zag het gewei, en de hoef ..."
"Ik kon alleen niet zien hoe hij de kostbare stenen met zijn hoef uit de grond stampte. "
"Misschien laat hij het me de volgende keer zien."
"Zeker-r-r-r, r-r-eeds ..."
"Zeker-r-r-r."
"Poes, poes, poes! ..."
"Muryonka"
Precies op dat moment kwam Kokovanya thuis.
"Kijk toch, grootvadertje! Het is zo mooi!"
Lang geleden was het ...
Maar zelfs tot aan aan deze dag, vinden de mensen
precies waar Kokovanya's huis stond, de mooiste stenen
Groene meestal; Peridot noemen ze die.
Heb je er wel eens een gezien?
Einde